دامپینگ
دامپینگ چیست؟
آیا میدانستید انواع دامپینگ در تجارت بین الملل مفہوم مهمی محسوب می شود؟
دامپینگ عبارت است از صادرات یک کالا با قیمت کمتر از هزینههای تمام شده یا به عبارتی دیگر فروش کالا در خارج به قیمتی کمتر از قیمت داخلی از نظر تقسیم بندی سه نوع دامپینگ وجود دارد که در ادامه به بررسی انواع آن می پردازیم.
دامپینگ مستمر یا دائمی :
دامپینگ مستمر یا دائمی تمایل یک انحصارگر داخلی برای حداکثر کردن سود خود با فروش کالا به قیمتی بالا در بازار داخلی که فاقد محدودیتهای تجاری یا هزینه های حمل و نقل است نسبت به قیمت خارجی که تحت تأثیر رقبای قدرتمند خارجی است ناشی میشود در این مورد میشود بازار خودرو در ایران را مثال زد که مثلا قیمت خودروهای ایرانی در بازارهای خارجی به مراتب پایین تر از قیمت همان خودروها در ایران است یا حتی شرکت سامسونگ که زمانی گوشیهای موبایل خود را ۲۵ درصد ارزان تر در ایران نسبت به کشور خود میفروخت.
دامپینگ مخرب یا غارتگر :
دامپینگ مخرب یا غارتگر عبارت است از فروش موقتی کالا در خارج به قیمت کمتر از قیمت داخل یا حتی با ضرر و فروش آن به قیمت کمتر از هزینه های تولید برای بیرون راندن رقبای دیگر و یا از بین بردن صنعت داخلی یک کشور. بنابراین بعد از بی رقیب شدن در بازار کالای مذکور قیمتها جهت کسب سود حاصل از قدرت انحصاری بالا میرود به عنوان مثال میشود از اقدام شرکتهای چینی در بازار پوشاک و سایر کالاها را نام برد.
دامپینگ تصادفی :
دامپینگ تصادفی عبارت است از فروش اتفاقی یک کالا در بازار خارجی به قیمت کمتر از بازار داخلی برای تخلیه مازاد پیشبینی نشده کالاها به این دلیل که این مازاد باعث کاهش قیمت در بازار داخلی نشود در واقع زمانی که اضافه تولید فروخته شد دامپینگ متوقف میشود. ایجاد محدودیتهای تجاری در بازار رقابتی ناسالم جهت حمایت از صنایع داخلی مجاز شناخته شده است. این محدودیتها اغلب به صورت عوارض ضد دامپینگ و یا تهدید به وضع این عوارض خود را نشان میدهد.
به هر حال تعیین نوع دامپینگ مشکل است و تولید کنندگان در مقابل هر نوع دامپینگی از بازار داخلی حمایت میکنند با این کار واردات محدود میشود و تولید و سود عرضه کنندگان داخلی افزایش می یابد امکان دارد در دامپینگ مستمر یا تصادفی سودی که بابت پایین بودن قیمت نصیب مصرف کننده میشود بیش از زیانی باشد که تولید کننده میبیند. طی دهه ۹۰ ژاپن اقدام به دامپینگ در قیمت محصولاتی چون تلویزیون و فولاد در بازار آمریکا و محصولاتی مثل اتومبیل و فولاد در بازار اروپا کرده است. بسیاری از کشورهای صنعتی مانند کشورهای عضو اتحادیه اروپا در نظر دارند از دامپینگ مستمر برای مازاد محصولات کشاورزی خود استفاده کنند. اگر استفاده از دامپینگ از طرف یک کشور یا شرکت اثبات شود کشور یا شرکت مزبور اقدام به افزایش قیمت خود خواهد کرد مانند آنچه در سال ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ از شرکت فولکس واگن آلمان و تولید کنندگان تلویزیون ژاپنی دیده شد تا با سیاستهای ضد دامپینگ مواجه نشوند. در سال ۱۹۷۸ دولت آمریکا یک مکانیسم شلیک قیمت را معرفی کرد با وجود چنین مکانیسمی هزینه فولادی که به آمریکا وارد میشود پایین تر از کمترین هزینه تولید کنندگان خارجی مانند کره در اواخر دهه ۸۰ خواهد بود چنانچه دامپینگ تولید فروخته شد دامپینگ متوقف میشود. چنانچه دامپینگ کشف شود دولت آمریکا یک معافیت مالیاتی برای تولید کنندگان داخلی صنعت فولاد در نظر میگیرد و این کار باعث میشود که قیمت فولاد وارداتی برابر با پایین ترین هزینه تولید در داخل کشور شود.